Wie ben ik en wat deed ik voor mijn hartinfarct.

Wie ben ik en wat deed ik voor mijn hartinfarct.

Ik ben een levenslustige man van slechts 25 lentes jong, die graag van het leven geniet maar dat soms te weinig besef(te).
Ik ben graag overal bij, kan nooit een evenement/gelegenheid verlaten als eerste, want stel dat ik eens iets zou missen!
Als ik 10 dingen op 1 dag kon doen zou ik er toch 11 proberen af te werken.
Had ik een dip of een probleem, zag ik al 1001 oplossingen waarvan er 1000 meestal niet mogelijk waren, maar toch zou ik de 1000 onmogelijke eerst proberen om niet te moeten toegeven aan het ene.
Waarom makkelijk als het ook moeilijk kan?


Al sinds de kleuterklas vertelden mijn leerkrachten tegen mijn ouders dat ik na een uitleg van hen het nog eens aan iedereen apart uit ging leggen en iedereen hielp, maar zelf mijn werk niet deed.
Helaas bleek dan ook dat studeren niet voor mij was weggelegd. Maar dat is dan ook nog een ander verhaal.
Na al die jaren doe ik op professioneel vlak nu eigenlijk hetzelfde in een uitvergrote versie. 
Doe ik de ene job pak ik er toch nog een andere bij, moet ik 38uren werken op 1 job slaag ik er toch ook telkens in (welke job dan ook) om mijn uren met momenten te verdubbelen. 
Dit gepaard met ontelbare hobby's die ik ooit begon en slechts een handvol heb beoefend.
Zolang er hooi was zou ik het dus op mijn vork genomen hebben.


Gezondheid is echter al langer een gekend woord in mijn woordenboek, helaas niet altijd even ernstig genomen.
Ik dronk, at en rookte wat, wanneer en waar ik wou bewust dat er een betere manier was, maar niet bewust dat ik ooit iets zou voorhebben. een ver van mijn bed show.
Net zoals sporten.
Jarenlang zeg ik al: "ik wil wel sporten, maar vind de juiste sport niet" een goed excuus voor iemand die eigenlijk geen zin heeft.
Daarenboven was ik zelden ziek, dus waarom zou ik.

In mijn omgeving waren er de laatste jaren verschillende factoren die me bezig houden Zoals ziektes en sterfte in mijn familie en dichte kringen die telkens een verwittiging op zich waren. Telkens nam ik deze ernstig,
Ik nam me voor om anders ingesteld te leven, gezonder, bewuster.
Maar telkens opnieuw viel ik terug in mijn overdrukke leven en vergat mijn beloftes aan mezelf!
Ook deed ik naar aanleiding hiervan vele onderzoeken en tests in de laatste jaren naar mijn gezondheid, zoals CT-scan, bloedanalyse, Cardiologische onderzoeken en vele meer.
Telkens kreeg ik van de Dokters en Specialisten positief nieuws:"U bent kerngezond","U hoeft zich geen zorgen te maken","u hebt een sporthart","U komt niet in aanmerking voor deze aandoeningen","Uw bloedresultaten zijn uitermate in orde","bent u een sporter", enz...
Uiteraard waren deze commentaren niet bevorderlijk voor mijn levensstijl waardoor mijn goede intenties weeral in het achterhoofd geraakten.
Aangezien ik dus maar kon blijven doen en laten en mezelf bleef verloochenen moest er dus wel eens iets ernstig gebeuren.


Op 14/04/2012 kreeg ik dus deze boodschap waar ik niet meer aan kan ontsnappen.
geen loze beloftes meer, geen flauwe excuses aan mezelf.
Maar een nieuw begin, een nieuw leven.
Graag deel ik dit leven met iedereen omdat ik ook niet de enige ben die zo leefde en er anderen zijn die een tussenweg kunnen kiezen.
Ik heb wel een nieuwe kans gekregen, maar niet iedereen heeft zoveel geluk.